Tag Archives: herdenken

Ik was aan het werk…

Het was mijn eerste echte baan als PHP ontwikkelaar. Ik had een baan in een team, zo fantastisch heb ik het sindsdien eigenlijk nauwelijks meer meegemaakt. Veel van de collega’s van toen zijn nog steeds vrienden nu. Het was een werkdag als iedere andere. Nou ja, niet helemaal, want mijn vrouw (toen nog vriendin) ging met haar vader langs het asiel, om twee rode poezen op te halen. Onze eerste poezen nu we op onszelf woonden in een benedenwoning in Ondiep (Utrecht).

Ik kreeg een berichtje via de instant messenger van een vriend uit Duitsland. “Moet je CNN.com kijken!” Ik stuurde mijn browser naar CNN.com en moest lachen. Als geek is het grappig als een site down is, en CNN.com deed het niet meer. Zo reageerde ik dus ook naar die vriend. Als reactie kreeg ik een directe link naar een Duitse nieuwswebsite, een bericht. Er was iets gebeurt in New York. Een van de torens van het World Trade Center rookte, en volgens het artikel kwam dat omdat er een vliegtuig in was gevlogen. Dat kan toch niet? Wat een verschrikkelijk ongeluk.

Veel rook, veel vuur. Het zag er ernstig uit. Wat een verschrikking! Je zal in die toren zitten.

Toen kwam het tweede vliegtuig. En de geruchten dat er nog meer vliegtuigen gekaapt waren. Het leek om een gerichte actie te gaan. Dat kan toch niet? Ik voel me er inmiddels schuldig over, maar ergens vond ik het destijds mooi. Die arrogante Amerikanen werden toch mooi even in het hart getroffen. Ik weet het, een vreemde gedachte, maar het was de tijd van Bush en ik irriteerde me kapot aan de houding van de Amerikaanse overheid. Toch maakte dat gevoel al weer snel plaats van een heel ongemakkelijk gevoel. Wat is dit? Wat gebeurt hier? Dit kan toch niet?

Die middag heb ik geen werk meer verzet. Ik zat aan een stuk door de verschillende nieuwssites te verfrissen. Toen stortte toren 2 in. Een collega zei dat de toren onmogelijk helemaal ingestort kon zijn. Het bovenste deel zal wel naar beneden gevallen zijn. Toch leek het al snel dat het echt niet alleen de bovenkant was. Toen de tweede toren ook ging was het wel duidelijk dat het menens was. Het vliegtuig bij het Pentagon ook. Flight 93 in een weiland. Het was bizar.

Vol ongeloof fietste ik naar huis. Onderweg vroeg ik me bij iedereen af, weten zij het al? Thuis een moment van geluk. Indy en Kyra, de twee poezen, waren er. Maar toch ook snel de TV weer aan. Volgen wat er gebeurt. Terrorisme. Maar, dat was toch een kleine bomaanslag hier en daar? Toch niet zoiets als dit? Hoe kan dit?

Toen ik een paar weken terug in New York was ben ik in de weinig vrije tijd die ik daar had ook naar Ground Zero geweest. Om het te zien, te ervaren. Hoewel er niets was – of misschien wel juist omdat er niets was – was het enorm indrukwekkend. Het is inmiddels een grote bouwput daar. Maar je herkend de omgeving. Herkenning naar aanleiding van de beelden rondom 9/11. Dat is een heel vreemd gevoel. Inmiddels zijn ze wel druk bezig met herbouw. Er komt een mooi monument, die moet volgend jaar klaar zijn. En er worden ook al weer verschillende torens gebouwd. De grootste van allemaal moet over 3 jaar klaar zijn, en ze waren al druk bezig. Ook een andere toren is alweer inbouw.

Ik merk ook dat, nu ik er geweest ben, de beelden meer emoties opwekken. De afgelopen dagen was het al weer goed raak en net als ieder jaar ben ik toch snel weer geneigd om het weer te kijken. Ik weet niet wat het is, maar ik moet het kijken zo rond 11 september.

Gisteren zag ik op Discovery een documentaire die ik nog niet eerder had gezien. De documentaire bevatte opnames van telefoongesprekken vanuit de toren. Zelfs eentje vanuit toren 2 van het moment die toren instortte. Heftige opnames, in combinatie met emotionele interviews.

Het is jammer dat het herdenken dit jaar zo wordt overschaduwd door het gedoe rondom de moskee die vlakbij Ground Zero gebouwd moet gaan worden. Het is jammer dat daar gedoe over is. Veel mensen zien de Islam nog steeds als schuldige, maar dat is natuurlijk niet zo. Het waren extremisten die zeiden te handelen uit naam van de Islam. Laten we hopen dat dat een boodschap is die uiteindelijk zal overheersen. En natuurlijk dat dit nooit, maar dan ook nooit meer, mag gebeuren.