Tag Archives: dodenherdenking

Herdenken in Woudenberg

Net als vele Nederlanders heb ik vandaag een dodenherdenking bijgewoond. Waar ik voorheen toch vaak thuis bleef en op de TV de herdenking in Amsterdam volgde heb ik er dit jaar voor gekozen om in mijn eigen dorp Woudenberg de herdenking bij te wonen. Of het te maken heeft met het feit dat ik ouder word, of juist dat ik in Woudenberg woon, ik had de behoefte om dit jaar fysiek bij een herdenking aanwezig te zijn. Het zou alleen wel een kleine uitdaging worden…

Tomas had namelijk om 6 uur eerst nog voetbaltraining. Dat moet natuurlijk ook gebeuren. Het programma, dat begon in de Grote Kerk van Woudenberg en zich daarna verplaatste naar het monument en de begraafplaats, begon om kwart over 7. Dus we hadden een kwartier na het einde van de training om van de voetbalvelden naar de kerk te komen. Prima te doen, alleen zou Tomas wel in voetbalkleding mee moeten. Geen probleem, dacht ik…

Toch had ik van te voren al een beetje mijn twijfels bij het feit dat, ondanks dat het programma inhoudelijk niet kerkelijk was, een deel van het programma van de herdenking in de kerk plaats zou vinden. Dat kan ook aan mij liggen natuurlijk, want ik ben niet de grootste fan van het geloof en de kerk. Maar goed, mijn vooroordeel bleek toch in ieder geval een beetje op z’n plek.

In een kerk die, naar mijn mening, toch echt niet goed genoeg gevuld was voor een dodenherdenking, kwamen toch vooral de gelovige Woudenbergers binnen lopen. En regelmatig zag ik mensen toch met een scheef gezicht naar Tomas en mij kijken, en vooral naar Tomas. Echt zo’n afkeurende blik. En in zo’n maar half gevulde kerk waar genoeg plek is en veel te weinig mensen zitten om de gevallenen te herdenken, is dat jammer.

Het programma zelf was overigens prima. Een blazersensemble die de muziek deed, een mooie toespraak van de burgemeester van Woudenberg – over vrijheid op straat, over onderdrukking, mensen die niet mogen zijn wie ze zijn, en mensen die vechten voor vrijheid – een voordracht door een basisschoolleerlinge. Het programma in de kerk werd gevolgd door een stille tocht naar het monument en de begraafplaats. Daar werd de Last Post gespeeld, werden kransen gelegd, en kon vervolgens iedereen een uitgereikte anjer op een oorlogsgraf leggen. Qua programma ben ik erg te spreken over de herdenking in Woudenberg.

En voor die (gelovige) Woudenbergers die blijkbaar van mening zijn dat Tomas niet gepast gekleed was, die het raar vonden dat Tomas daar in zijn voetbalkleren zat, wil ik maar een ding zeggen: Denk nog eens goed na over de woorden van de burgemeester, over de betekenis van vrijheid, over wat we nu eigenlijk herdenken op 4 Mei, en vieren op 5 Mei. Denk daar aan.

Het succes van de terrorist

Net als iedere Nederlander met ook maar een beetje begrip van deze wereld en onze geschiedenis was ik vandaag om 8 uur bezig met het herdenken van diegenen die in de tweede wereldoorlog en in andere oorlogssituaties zijn gestorven. Ik deed dit door de beelden op televisie te volgen van de Dam in Amsterdam. En net als velen schrok ik me kapot toen vlak voor het einde van de 2 minuten stilte plotseling paniek uitbrak.

Ik zal niet de enige zijn geweest die serieus zat te wachten tot een auto of iets dergelijks van rechts het beeld in zou komen rijden. Wat een schrik allemaal. Gelukkig bleek er niets serieus aan de hand. Wat er precies is gebeurd zal vroeger of later wel bekend worden, op het moment van schrijven is er sprake van een man die doelbewust de herdenking wou verstoren en schreeuwend door het publiek rende. Ik kan alleen maar voorstellen dat deze man iets geroepen heeft over een bom of iets dergelijks, want ineens ontstond een massahysterie, en wou iedereen ineens zo snel mogelijk daar weg.

Als je dan terugkijkt dan is het toch bizar. Een persoon schreeuwt iets, wat televisie-kijkend Nederland niet verstaat, en ineens ziet heel Nederland een groep mensen wegrennen. Ook op Twitter was de algehele reactie een van verbazing en verwarring. Angst leeft.

Het stomme is: Dit is natuurlijk precies wat een terrorist probeert te doen. Zelfs als er niets aan de hand is een enorme angst teweeg brengen zodra er ook maar iets onverwachts gebeurt. Karst Tates zal nooit nagedacht hebben over wat zijn actie teweeg zou brengen, maar dit illustreert wel hoe andere terroristen denken. Dit is precies wat ze willen dat er gebeurt, mensen zo angstig maken dat het minste of geringste ze weer doet terugdenken aan een eerder voorval.

En nou kan iedereen wel gaan roepen dat we met z’n allen niet zo bang moeten zijn, maar zo werkt dat helaas niet. Want automatisch denk je terug aan vorig jaar, en in gedachten zie je die auto al door de menigte komen. Dit keer viel het mee, en ik hoop van harte dat een voorval zoals vorig jaar koninginnedag nooit meer gaat gebeuren, maar je blijft het met je mee dragen.

Morgen is het Bevrijdingsdag, een dag waarop we vieren dat we vrij zijn. Laten we, zeker na vandaag, extra hard morgen feest vieren voor onze vrijheid. Laten we genieten van het feit dat we vrij zijn en eigenlijk niet in angst hoeven te leven!