Category Archives: Actualiteit

Coderen? Neuh…

Programmeren. Het is helemaal hot. Hip en happening. En dat is maar goed ook, want het te kort aan (goede) programmeurs is nog steeds schrijnend in Nederland. Voor nagenoeg iedere programmeertaal staan veel meer vacatures open dan er gevuld kunnen worden. Alle recruiters (mooi onderwerp voor een andere blogpost) bellen en mailen iedereen met ook maar een beetje programmeerervaring plat.

Het voordeel van het feit dat het helemaal in is om te programmeren is het aantal initiatieven om te leren programmeren. Overal op Internet verschijnen cursussen en de CoderDojo’s schieten als paddestoelen uit te grond. Het nadeel is echter dat in de hype ook veel mensen op het onderwerp duiken die misschien niet helemaal weten hoe ze moeten praten over de activiteit van het bouwen van software.

Coderen

Zo valt het me regelmatig op dat men het woord coderen gebruikt wanneer wordt gerefereerd naar programmeren. Dit komt waarschijnlijk doordat mensen het engelse woord “coding” letterlijk naar het nederlands willen vertalen. Dat snap ik, maar is toch echt incorrect. En van de media snap ik dat nog wel, maar ik heb ook al vrijwilligers van CoderDojo horen praten over coderen, en dat is toch jammer. Maar toch, hoe zit het nou precies?

Coderen is een woord dat meerdere betekenissen heeft. Allereerst is coderen simpelweg het “van een code voorzien”, zeg maar een synoniem voor catalogiseren. Dit is dus een activiteit die in een archief of bibliotheek veelvuldig zal worden gedaan. En hoewel je zou kunnen zeggen dat programmeren soms gerelateerd is aan deze activiteit, is programmeren in dit geval dus zeker niet hetzelfde als coderen.

Daarnaast is coderen een term die in de cryptografie wordt gebruikt om de activiteit aan te duiden van het omzetten van iets leesbaars in iets niet-leesbaars. In codetaal zeg maar.

Als ik nog even verder zoek op Internet kom ik nog wat, welliswaar minder gebruikte, definities van coderen tegen. Zo zou coderen ook kunnen slaan op de compressie van bestanden door middel van een codec (bijvoorbeeld bij het maken van een mp3-bestand). Daarnaast zou het ook gaan om een psychologische oefening waarbij een automatisme wordt aangeleerd, zoals bijvoorbeeld het automatisme dat zodra de telefoon gaat je deze opneemt.

Los van al deze definities is op Internet helaas ook overdadig veel verkeerd gebruik van het woord coderen te vinden, in referentie naar programmeren.

Maar wat dan wel?

Welke termen zouden er dan wel gebruikt kunnen worden?

De meest gebruikte term zal toch gewoon nog steeds “programmeren” zijn. Het omschrijft ook het beste wat mensen doen zodra ze met een programmeertaal aan de slag gaan.

Daarnaast zou men “software ontwikkelen” als term kunnen gebruiken. Ook deze term omschrijft erg goed wat er gebeurt, hoewel in veel gevallen deze term meer gebruikt wordt voor het hele proces van het maken van software, inclusief het uitvinden van de wensen, het programmeren en testen. Deze term heeft als nadeel dat het iets langer is dan “programmeren”, en dus in de media als vervelend kan worden ervaren, want alles moet tegenwoordig kort en snel.

Afhankelijk van waar iemand aan werkt zou ook de term “scripten” nog gebruikt kunnen worden.  Scripten refereert over het algemeen naar kleinere stukjes code die voor kleine taken worden gebruikt, en niet echt naar volledige programma’s die gebouwd worden. Maar het klinkt misschien wat korter en beter, en daar is schijnbaar behoefte aan:

Bright on Twitter

@skoopnl @MichettMusic ‘t is slechts een synoniem. staat alleen in de kop, die erdoor korter wordt en beter klinkt:) https://ideas.bright.nl/editions/vr-26-feb-2016/coderen-in-de-klas-met-bomberbot/fcMTSwDwhgSpQgT5khkE3O5Keip8E_2-Qg …

De grap is dat in het bovenstaande artikel niet 1 keer het woord coderen wordt gebruikt. Overal wordt de correcte term programmeren gebruikt. Alleen in de titel gebruikt Bright hier de incorrecte term. Alleen daarmee leren ze die term ook aan andere mensen aan als synoniem voor programmeren. Ook op televisie doet Bright dit:

Bright on Twitter

Maandag 21:30 @RTLZ: Bright TV met 1024 kinderen die leren programmeren. En tips over hoe je dat zelf ook kan doen. pic.twitter.com/KN3jc2P1Sh

Voor de duidelijkheid: Bright is niet de enige, maar het artikel over Bomberbot hierboven was voor mij de aanleiding om dit stuk te schrijven.

Als we dan toch een kort, hip woord willen gebruiken, dan kunnen we altijd nog terug grijpen naar het engels en de term “coden” gebruiken. Ja, als we dat in een volledig nederlandse zin gebruiken is het eigenlijk een anglicisme, maar liever een anglicisme dan een verkeerde term, wat mij betreft.

Afspraak?

Dus, lieve media, beste CoderDojo-vrijwilligers, allerliefste medelanders, zullen we gezamelijk een afspraak maken? Zullen we alsjeblieft stoppen met het gebruik van het woord coderen als we het hebben over programmeren, software ontwikkelen, scripten en coden? Zullen we het coderen overlaten aan de mensen in de bibliotheek en in de archieven? Je maakt mij en vele programmeurs met mij er heel blij mee. Want wij zijn namelijk geen codeerders, maar wel coders, wel programmeurs, wel software ontwikkelaars.

Even contact met FC Utrecht

Zojuist verstuurd aan FC Utrecht (met een cc aan True Support). Eens kijken of FC Utrecht hier iets mee kan. Ik hoop het!

Beste FC Utrecht,

Inmiddels bezoek ik nagenoeg iedere thuiswedstrijd (en af en toe een uitwedstrijd) van FC Utrecht al een aantal jaren lang. Ik heb een Gouden seizoenskaart met uitkaart. Omdat ik graag naar wedstrijden ga, maar ook omdat ik de club financieel wil steunen omdat ik in de fortuinlijke positie ben dat ik dat kan. Maar mijn beleving van de bezoekjes aan de wedstrijden is de afgelopen jaren flink achteruit gegaan. Graag deel ik dit met jullie in de hoop dat jullie hier iets mee kunnen. Ik geloof in samenwerken om slechte situaties beter te maken, dus wil graag mijn steentje bijdragen om de situatie beter te maken. Ook in de CC is True Support, de supportersorganisatie waar ik lid van ben, omdat ik ervaar dat ook zij graag willen dat deze ervaring beter wordt.

Gisteravond was ik aanwezig bij de wedstrijd tegen PEC Zwolle. Ondanks het tijdstip wilde ik de wedstrijd niet missen. Ik kwam dus direct door uit mijn werk. Mijn plan om onderweg wat te eten te halen werkte niet helaas door verkeersproblemen. Ik moest mij haasten en kwam ongeveer een half uur voor de wedstrijd aan bij het stadion.

Probleem 1 voor mij: Het tijdstip. Hier is ongetwijfeld al veel over gezegd, maar ik vind het echt heel vreemd dat FC Utrecht niet meer gedaan heeft om het huidige speelschema te veranderen. Het overgrote deel van de FC Utrecht-supporters heeft een voorkeur voor zondag 14:30. Dat is iets wat al heel lang bekend is. Het is dus heel erg vreemd dat we dit seizoen eigenlijk maar een paar keer daadwerkelijk op dat tijdstip spelen. Maar als het dan toch op een ander moment moet, waarom dan in hemelsnaam om 18:45 op een donderdag? Het zal jullie hopelijk toch ook opgevallen zijn dat het stadion wel heel erg leeg was gisteren. Dit soort belachelijke tijden zorgen daar wel voor. Doe alsjeblieft eens wat meer je best om dit soort rare tijden te voorkomen. Donderdagavond is vervelend, maar kan. Maar doe dan een wedstrijd om 20:00 of 20:30, zodat iedereen rustig de mogelijkheid heeft naar het stadion te komen.

Probleem 2 voor mij: Het stadion binnenkomen met mijn rugzak. Omdat ik rechtstreeks van mijn werk kwam had ik een rugzak bij me met daarin mijn laptop en wat andere werkzaken. De steward bij het hek vertelde mij na het fouilleren dat deze open moest voor controle. In principe een logisch verzoek, maar het regende keihard, dus ik stelde voor om even naar boven te lopen zodat we onder wat beschutting de tas konden openen. Dit was niet mogelijk. Ik bleef weigeren de tas in de stromende regen te openen, waarna ik werd overgedragen aan een steward die verderop stond, ik vermoed de oppersteward van de ingang. Ook deze meneer weigerde mee naar boven te lopen of mij over te dragen aan de steward die, zichtbaar vanaf beneden, bovenaan de trap stond. De tas moest en zou beneden open. Uiteindelijk bedacht deze meneer zich gelukkig dat hij een paraplu in beslag had genomen, waardoor ik uiteindelijk zonder last van de regen wel de tas kon openen voor inspectie. Uiteraard was er niets aan de hand, en mocht ik door, maar meneer vond het wel nodig nog een opmerking te maken over het feit dat ik de tas bij me had, en dat ik “de spullen wel in de tas moest laten”. Ik wordt als een of andere hooligan behandeld door jullie, waardoor ik me niet welkom voel. Misschien moet hier eens iets aan gedaan worden.

Probleem 3 voor mij: Ik ben vegetarier. Dat is een keuze van mij, maar waar ik ook naartoe ga, er is altijd wel een vegetarische optie. Helaas, in de Galgenwaard is geen vegetarisch eten te krijgen. Niets. Ja, chips en snoep, zo werd mij door de cateringmedewerkers verteld. Ik bezoek af en toe uitwedstrijden en heb gemerkt dat zelfs in de uitvakken van verschillende stadions wel iets vegetarisch te krijgen is. En zeker bij een wedstrijd die rond etenstijd wordt gespeeld, zoals de wedstrijd van gisteren, is het misschien een goed idee om iets meer opties te regelen, zodat mensen in het stadion wat kunnen eten. Iets meer dan een broodje bal en een unox worst. Zelfs iets relatief simpels als een bolletje of pistoletje brie zou al kunnen. Deze kunnen al voor de tijd klaargemaakt worden, en zijn niet moeilijk te maken of te bewaren. De ingredienten zijn ook goedkoop zodat er een goede winst op gemaakt kan worden. Zo moeilijk is het niet. Helaas wordt hier niets aan gedaan. Mijn avondeten gisteren was een zak paprikachips. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Bovenstaande problemen zijn de dingen waar ik gisteren tegenaan liep. Stel je voor, dit is wat ik jullie wil meegeven na 1 individuele wedstrijd. En dan heb ik het ook nog niet gehad over het bezoeken van uitwedstrijden. Daar zou ik nog een hele mail aan kunnen wijden. Ik hoop dat jullie iets kunnen met deze feedback, en ontvang graag terugkoppelingen of en wat er aan deze problemen gedaan kan worden.

Met rood-witte groet,

Stefan Koopmanschap

Herdenken in Woudenberg

Net als vele Nederlanders heb ik vandaag een dodenherdenking bijgewoond. Waar ik voorheen toch vaak thuis bleef en op de TV de herdenking in Amsterdam volgde heb ik er dit jaar voor gekozen om in mijn eigen dorp Woudenberg de herdenking bij te wonen. Of het te maken heeft met het feit dat ik ouder word, of juist dat ik in Woudenberg woon, ik had de behoefte om dit jaar fysiek bij een herdenking aanwezig te zijn. Het zou alleen wel een kleine uitdaging worden…

Tomas had namelijk om 6 uur eerst nog voetbaltraining. Dat moet natuurlijk ook gebeuren. Het programma, dat begon in de Grote Kerk van Woudenberg en zich daarna verplaatste naar het monument en de begraafplaats, begon om kwart over 7. Dus we hadden een kwartier na het einde van de training om van de voetbalvelden naar de kerk te komen. Prima te doen, alleen zou Tomas wel in voetbalkleding mee moeten. Geen probleem, dacht ik…

Toch had ik van te voren al een beetje mijn twijfels bij het feit dat, ondanks dat het programma inhoudelijk niet kerkelijk was, een deel van het programma van de herdenking in de kerk plaats zou vinden. Dat kan ook aan mij liggen natuurlijk, want ik ben niet de grootste fan van het geloof en de kerk. Maar goed, mijn vooroordeel bleek toch in ieder geval een beetje op z’n plek.

In een kerk die, naar mijn mening, toch echt niet goed genoeg gevuld was voor een dodenherdenking, kwamen toch vooral de gelovige Woudenbergers binnen lopen. En regelmatig zag ik mensen toch met een scheef gezicht naar Tomas en mij kijken, en vooral naar Tomas. Echt zo’n afkeurende blik. En in zo’n maar half gevulde kerk waar genoeg plek is en veel te weinig mensen zitten om de gevallenen te herdenken, is dat jammer.

Het programma zelf was overigens prima. Een blazersensemble die de muziek deed, een mooie toespraak van de burgemeester van Woudenberg – over vrijheid op straat, over onderdrukking, mensen die niet mogen zijn wie ze zijn, en mensen die vechten voor vrijheid – een voordracht door een basisschoolleerlinge. Het programma in de kerk werd gevolgd door een stille tocht naar het monument en de begraafplaats. Daar werd de Last Post gespeeld, werden kransen gelegd, en kon vervolgens iedereen een uitgereikte anjer op een oorlogsgraf leggen. Qua programma ben ik erg te spreken over de herdenking in Woudenberg.

En voor die (gelovige) Woudenbergers die blijkbaar van mening zijn dat Tomas niet gepast gekleed was, die het raar vonden dat Tomas daar in zijn voetbalkleren zat, wil ik maar een ding zeggen: Denk nog eens goed na over de woorden van de burgemeester, over de betekenis van vrijheid, over wat we nu eigenlijk herdenken op 4 Mei, en vieren op 5 Mei. Denk daar aan.

NPO vs kranten

De krantenlobby heeft duidelijk veel tijd en geld geinvesteerd in het lobbyen met de VVD en CDA. Dat is de enige conclusie die ik kan trekken als ik lees dat de NPO de boel op de schop moet gooien. Alle nieuwssites die concurreren met kranten (en specifiek met kranten) zouden moeten stoppen met functioneren. Volgens de VVD zouden deze sites oneigenlijk concurreren met de kranten.

“Kranten moeten proberen geld te verdienen op internet, de omroepen hebben dat soort beperkingen niet.”
– VVD

Natuurlijk moeten kranten proberen geld te verdienen op internet. Net als dat ze geld moeten proberen te verdienen met hun gedrukte versie. Dat is ook logisch. Maar het is onzinnig om te zeggen dat een krant geen geld kan verdienen met hun internetactiviteiten alleen maar omdat de publieke omroep ook nieuwssites heeft. Sterker nog, “ondanks” dat deze sites er zijn draait een site als NU.nl ook prima. En ook het Nederlands Dagblad, die ik persoonlijk niet associeer met vooruitstrevendheid, toont aan dat er wel degelijk visie is bij kranten om geld te halen uit online nieuws voor kranten. Hoewel ik betwijfel of dit een groot succes gaat worden doen ze bij het Nederlands Dagblad in ieder geval een poging.

Concurrentie is het zeker, als een omroep nieuws online publiceert via nieuwssites. Maar concurrentie is ook nodig om de partijen scherp te houden. Om ervoor te zorgen dat er innovatie is. Juist van een partij als de VVD zou ik verwachten dat ze dat wel zouden begrijpen. Maar nee, daar is geen sprake van blijkbaar. De mening van de kranten-lobby, die toch al belachelijke ideeen erop na houdt, wordt klakkeloos overgenomen bij de VVD.

Een mooie vergelijking kwam van Peter Boorsma:

Begrijp me niet verkeerd, ik ben het er helemaal mee eens dat ook de NPO niet aan de voorgenomen bezuinigingen kan ontspringen, en ik zie heel veel mogelijkheden om dat te doen. Maar simpelweg de hele internet-tak platleggen is gewoon niet de oplossing. Zeker nu de NOS als eerste zo goed bezig is.

Ik was aan het werk…

Het was mijn eerste echte baan als PHP ontwikkelaar. Ik had een baan in een team, zo fantastisch heb ik het sindsdien eigenlijk nauwelijks meer meegemaakt. Veel van de collega’s van toen zijn nog steeds vrienden nu. Het was een werkdag als iedere andere. Nou ja, niet helemaal, want mijn vrouw (toen nog vriendin) ging met haar vader langs het asiel, om twee rode poezen op te halen. Onze eerste poezen nu we op onszelf woonden in een benedenwoning in Ondiep (Utrecht).

Ik kreeg een berichtje via de instant messenger van een vriend uit Duitsland. “Moet je CNN.com kijken!” Ik stuurde mijn browser naar CNN.com en moest lachen. Als geek is het grappig als een site down is, en CNN.com deed het niet meer. Zo reageerde ik dus ook naar die vriend. Als reactie kreeg ik een directe link naar een Duitse nieuwswebsite, een bericht. Er was iets gebeurt in New York. Een van de torens van het World Trade Center rookte, en volgens het artikel kwam dat omdat er een vliegtuig in was gevlogen. Dat kan toch niet? Wat een verschrikkelijk ongeluk.

Veel rook, veel vuur. Het zag er ernstig uit. Wat een verschrikking! Je zal in die toren zitten.

Toen kwam het tweede vliegtuig. En de geruchten dat er nog meer vliegtuigen gekaapt waren. Het leek om een gerichte actie te gaan. Dat kan toch niet? Ik voel me er inmiddels schuldig over, maar ergens vond ik het destijds mooi. Die arrogante Amerikanen werden toch mooi even in het hart getroffen. Ik weet het, een vreemde gedachte, maar het was de tijd van Bush en ik irriteerde me kapot aan de houding van de Amerikaanse overheid. Toch maakte dat gevoel al weer snel plaats van een heel ongemakkelijk gevoel. Wat is dit? Wat gebeurt hier? Dit kan toch niet?

Die middag heb ik geen werk meer verzet. Ik zat aan een stuk door de verschillende nieuwssites te verfrissen. Toen stortte toren 2 in. Een collega zei dat de toren onmogelijk helemaal ingestort kon zijn. Het bovenste deel zal wel naar beneden gevallen zijn. Toch leek het al snel dat het echt niet alleen de bovenkant was. Toen de tweede toren ook ging was het wel duidelijk dat het menens was. Het vliegtuig bij het Pentagon ook. Flight 93 in een weiland. Het was bizar.

Vol ongeloof fietste ik naar huis. Onderweg vroeg ik me bij iedereen af, weten zij het al? Thuis een moment van geluk. Indy en Kyra, de twee poezen, waren er. Maar toch ook snel de TV weer aan. Volgen wat er gebeurt. Terrorisme. Maar, dat was toch een kleine bomaanslag hier en daar? Toch niet zoiets als dit? Hoe kan dit?

Toen ik een paar weken terug in New York was ben ik in de weinig vrije tijd die ik daar had ook naar Ground Zero geweest. Om het te zien, te ervaren. Hoewel er niets was – of misschien wel juist omdat er niets was – was het enorm indrukwekkend. Het is inmiddels een grote bouwput daar. Maar je herkend de omgeving. Herkenning naar aanleiding van de beelden rondom 9/11. Dat is een heel vreemd gevoel. Inmiddels zijn ze wel druk bezig met herbouw. Er komt een mooi monument, die moet volgend jaar klaar zijn. En er worden ook al weer verschillende torens gebouwd. De grootste van allemaal moet over 3 jaar klaar zijn, en ze waren al druk bezig. Ook een andere toren is alweer inbouw.

Ik merk ook dat, nu ik er geweest ben, de beelden meer emoties opwekken. De afgelopen dagen was het al weer goed raak en net als ieder jaar ben ik toch snel weer geneigd om het weer te kijken. Ik weet niet wat het is, maar ik moet het kijken zo rond 11 september.

Gisteren zag ik op Discovery een documentaire die ik nog niet eerder had gezien. De documentaire bevatte opnames van telefoongesprekken vanuit de toren. Zelfs eentje vanuit toren 2 van het moment die toren instortte. Heftige opnames, in combinatie met emotionele interviews.

Het is jammer dat het herdenken dit jaar zo wordt overschaduwd door het gedoe rondom de moskee die vlakbij Ground Zero gebouwd moet gaan worden. Het is jammer dat daar gedoe over is. Veel mensen zien de Islam nog steeds als schuldige, maar dat is natuurlijk niet zo. Het waren extremisten die zeiden te handelen uit naam van de Islam. Laten we hopen dat dat een boodschap is die uiteindelijk zal overheersen. En natuurlijk dat dit nooit, maar dan ook nooit meer, mag gebeuren.

Verantwoordelijkheidsgevoel

Ik schrok van de week een beetje toen ik Nu.nl aan het lezen was. Nou is er natuurlijk wel vaker schokkend nieuws, maar het issue hier is juist dat het nieuws zelf niet schokkend is, maar gewoon heel erg vreemd. Een tijdje terug overleed een verkeersregelaar bij de Ikea omdat deze was aangereden door een automobilist. Al snel rees de vraag of het een vervelend ongeluk was of dat er opzet in het spel was, en er werd een onderzoek ingesteld.

Maar goed, waar schrok ik dan zo van? Nou, in dit berichtje eerder deze week beweerd zowel de verdachte als zijn verdediging glashard dat meneer de verkeersregelaar niet omver heeft gereden. Want, zo is de redenatie blijkbaar, “Hij had ook nog weg kunnen stappen“. Wat is dat nou voor onzin-reden? Op deze manier kunnen heel veel ongelukken, opzet of niet, worden afgedaan met “tja, hij had ook opzij kunnen stappen” of “Had ‘ie maar op moeten letten“. Zo werkt het natuurlijk niet. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn of haar eigen daden. Zelfs al gebeurt iets per ongeluk, als je met iets meer zorg het had kunnen voorkomen ben je toch (deels) verantwoordelijk.

En in dit geval had de verkeersregelaar een stopteken gegeven aan de automobilist. En dan maakt het niet uit of het een agent op een druk kruispunt is of een verkeersregelaar op een parkeerdek bij de Ikea, maar als je een stopteken krijgt van iemand die het verkeer moet regelen, dan stop je. De verdachte stopte even, maar trok vervolgens op en reed op de verkeersregelaar in. Vervolgens zou hij hard gas gegeven hebben, en vervolgens plotseling geremd hebben. De verkeersregelaar viel hard met zijn hoofd op het asfalt, en overleed later in het ziekenhuis aan zijn verwondingen.

De advocaat van de verdachte vindt, en nu komt het, dat “zijn cliënt niet verantwoordelijk is voor de dood van Van Koerten (…). Hij handelde volgens de raadsman in paniek“. Laat me dit even lezen. Laat me dit even verwerken. Als dit verweer daadwerkelijk een rechter overhaalt om die man vrij te spreken, dan zie ik een golf aan criminaliteit over Nederland spoelen. “Nee, edelachtbare, verdachte is niet verantwoordelijk voor die inbraak. Hij had geen geld meer en raakte in paniek, en brak toen in om de spullen te verkopen“. Of “Nee, edelachtbare, natuurlijk is mijn client niet verantwoordelijk voor het vermoorden van zijn hele schoolklas. Hij wist immers het antwoord niet op de aan hem gestelde vraag, en raakte in paniek“.

Ik hoop van harte dat deze verdachte niet te veel geld moet betalen voor deze verdediging, want wat een vreemde redenatie. En het houd daar niet eens op. De verkeersregelaar is aan de verwondingen aan zijn hoofd overleden, zo lezen we boven aan het artikel. Maar de advocaat probeert dit gedeeltelijk te ontkrachten: “Volgens Hiddema was de gezondheidstoestand van de verkeersregelaar niet optimaal. Hij zou ook door hartfalen of een herseninfarct kunnen zijn gestorven“.

De uitspraak van de rechter is op 31 augustus, en ik ga voor het gemak er even vanuit dat ik de uitspraak wel kan voorspellen, namelijk dat de rechter de straf van 4 jaar cel waarvan 1 voorwaardelijk in stand houdt, of de straf misschien nog verhoogt. Mocht dat niet zo zijn, dan ben ik alle vertrouwen in deze rechtstaat kwijt.

Update: Gelukkig, de rechter heeft de meneer alsnog gewoon veroordeeld volgens de eis van het OM. Gerechtigheid bestaat nog.

Het succes van de terrorist

Net als iedere Nederlander met ook maar een beetje begrip van deze wereld en onze geschiedenis was ik vandaag om 8 uur bezig met het herdenken van diegenen die in de tweede wereldoorlog en in andere oorlogssituaties zijn gestorven. Ik deed dit door de beelden op televisie te volgen van de Dam in Amsterdam. En net als velen schrok ik me kapot toen vlak voor het einde van de 2 minuten stilte plotseling paniek uitbrak.

Ik zal niet de enige zijn geweest die serieus zat te wachten tot een auto of iets dergelijks van rechts het beeld in zou komen rijden. Wat een schrik allemaal. Gelukkig bleek er niets serieus aan de hand. Wat er precies is gebeurd zal vroeger of later wel bekend worden, op het moment van schrijven is er sprake van een man die doelbewust de herdenking wou verstoren en schreeuwend door het publiek rende. Ik kan alleen maar voorstellen dat deze man iets geroepen heeft over een bom of iets dergelijks, want ineens ontstond een massahysterie, en wou iedereen ineens zo snel mogelijk daar weg.

Als je dan terugkijkt dan is het toch bizar. Een persoon schreeuwt iets, wat televisie-kijkend Nederland niet verstaat, en ineens ziet heel Nederland een groep mensen wegrennen. Ook op Twitter was de algehele reactie een van verbazing en verwarring. Angst leeft.

Het stomme is: Dit is natuurlijk precies wat een terrorist probeert te doen. Zelfs als er niets aan de hand is een enorme angst teweeg brengen zodra er ook maar iets onverwachts gebeurt. Karst Tates zal nooit nagedacht hebben over wat zijn actie teweeg zou brengen, maar dit illustreert wel hoe andere terroristen denken. Dit is precies wat ze willen dat er gebeurt, mensen zo angstig maken dat het minste of geringste ze weer doet terugdenken aan een eerder voorval.

En nou kan iedereen wel gaan roepen dat we met z’n allen niet zo bang moeten zijn, maar zo werkt dat helaas niet. Want automatisch denk je terug aan vorig jaar, en in gedachten zie je die auto al door de menigte komen. Dit keer viel het mee, en ik hoop van harte dat een voorval zoals vorig jaar koninginnedag nooit meer gaat gebeuren, maar je blijft het met je mee dragen.

Morgen is het Bevrijdingsdag, een dag waarop we vieren dat we vrij zijn. Laten we, zeker na vandaag, extra hard morgen feest vieren voor onze vrijheid. Laten we genieten van het feit dat we vrij zijn en eigenlijk niet in angst hoeven te leven!

Burgernet

Enige tijd terug kregen wij informatie toegestuurd over Burgernet, een nieuw initiatief van de politie om burgers te betrekken bij situaties waarin ze extra ogen en oren nodig hebben. Het hele idee is dat wanneer er iets gebeurt alle mensen die zich hebben aangemeld een telefoontje op SMS kunnen krijgen met een omschrijving van de persoon waarnaar gezocht wordt… zodra iemand de persoon ziet belt deze persoon met een speciaal nummer, en heeft de politie snel informatie over waar een verdachte zich bevind.

Het idee is mooi, en past helemaal in het concept van crowdsourcen wat je tegenwoordig overal tegenkomt. Het zorgt voor betrokkenheid en geeft de politie een belangrijk extra wapen in het opsporen van daders vlak nadat iets is gebeurd.

Op basis hiervan vond ik het belangrijk me aan te melden. Misschien dat ik nooit iets kan doen om echt te helpen, maar het kan geen kwaad beschikbaar te zijn. Na aanmelding kreeg ik direct een uitnodiging voor een informatie-avond over Burgernet bij ons in Woudenberg. Een goed idee om eens te kijken hoe het nu precies werkt.

Ik kwam erachter dat het concept inderdaad werkt zoals hierboven omschreven, en dat is een goed concept. De uitwerking echter is lang nog niet zo ver als dat het zou moeten zijn. Technologisch loopt het enorm achter, en ook de politie maakt vreemde keuzes. In Woudenberg bijvoorbeeld zullen ze met name Burgetnet-acties starten met een ingesproken telefoon-bericht, en niet met SMS-berichten. Als reden hiervoor geven ze aan dat SMS-berichten meer tijd kosten. Een vreemde keus, want de meeste mensen zullen, zelfs al typen ze met 2 vingers, sneller typen dan dat het duurt om een bericht in te spreken.

Technologisch zitten er ook nogal wat rare kronkels in het systeem. Om bijvoorbeeld zowel beschikbaar te zijn als je thuis bent en als je op je werk zit moet je verschillende adressen invoeren. Het is niet mogelijk om op basis van je locatie aangemeld te zijn (wat veel praktischer zou zijn). Als ik, bijvoorbeeld, een middag in Utrecht of Nieuwegein zou doorbrengen zou ik daar niet gealarmeerd worden bij een Burgernet-actie aldaar, tenzij ik van te voren heb aangegeven dat ik me daar bevind, ondanks dat ik ook daar behulpzaam zou kunnen zijn voor een Burgernet-actie.

Ook was het erg jammer te horen dat er bij het opzetten van Burgernet geen gebruik is gemaakt van bestaande technologie. Na een vraag vanuit het publiek gaf een van de politiefunctionarissen aan dat ze op de hoogte waren van meerdere soortgelijke projecten door heel Nederland, waaronder het bekende Amber Alert systeem wat op een heel soortgelijke manier werkt. En hoewel de functionaris aangaf dat hij dacht dat de projecten uiteindelijk wel naar elkaar toe zouden groeien en eventueel in elkaar op zouden gaan betekent dit wel dat voor de opzet van dit project en alle andere soortgelijke projecten steeds een grote initiele investering is gedaan.

Uiteindelijk is dit een van de vele projecten, maar lijkt het goed te groeien. Veel gemeentes nemen Burgernet in gebruik, en men heeft inmiddels een aantal succesverhalen te vertellen. Het doel is goed, en vooralsnog geef ik het een kans. Ik ben benieuwd of ik nuttig kan zijn in een zaak, binnenkort.

Makkelijk Duurzaam

Het is weer zo ver. Vandaag is de tweede editie van Treemagotchi van start gegaan. En wat is dat dan? Nou, dat is een campagne om mensen ervan bewust te maken dat het niet noodzakelijk moeilijk is om een steentje bij te dragen aan een meer duurzame wereld. Door middel van vrij simpele opdrachten (de meesten zullen niet meer dan 5 minuten duren) krijg je inspiratie over hoe je kan meehelpen. En dat varieert van een mailtje sturen tot een enquete invullen. En als je nog net iets meer je best wil doen is er ook iedere twee weken een bikkelactie. Bij de bikkelactie moet je iets meer je best doen (bijvoorbeeld door een duurzaam product te kopen).

Net als vorig jaar heb ik me ook dit jaar weer ingeschreven om mee te doen met Treemagotchi. Ook al proberen wij er thuis al redelijk rekening mee te houden om duurzaam te leven zijn er altijd dingen die je kan verbeteren. Grappig genoeg hebben we toch heel wat nieuwe dingetjes geleerd vorig jaar, en ook mee kunnen doen aan e-mailacties en dergelijke. Echt wel heel goed om te merken dat het echt invloed heeft op je leven.

Dit jaar begon Treemagotchi heel erg vroeg voor mij. Om precies te zijn, om half 5 vanochtend. Toen moest ik opstaan om wat voorbereidingen te treffen. Voorbereidingen waarvoor? Nou, om als kabouter verkleed naar Hilversum te rijden om daar bij 3FM in de uitzending van Giel Beelen te vertellen over Treemagotchi. Maar dan wel direct na het nieuws van 6 uur ‘s ochtends! En dat is best vroeg 🙂

Maar het was wel een succes. Ik heb toch aardig wat kunnen uitleggen, hopelijk hebben veel luisteraard het gehoord en doen ze er ook iets mee. Want dat aantal van 16000 deelnemers moeten we dit jaar toch kunnen overtreffen! Wil je het horen? Luister het eerste uur hier, iets na de 4 minuten begint het stukje over Treemagotchi. En meld je natuurlijk zelf ook aan voor Treemagotchi, en help mee!

Training voor jou, hulp voor Haiti

Zoals inmiddels iedereen wel zal weten is er in Haiti een ramp gebeurd van ongekende omvang. Vele doden, ongelofelijk veel gewonden, veel vermisten, en het halve land is verwoest. Iedereen moet inmiddels wel de verschrikkelijke beelden gezien hebben. De hulp kwam traag op gang maar is inmiddels wel begonnen. Maar na een ramp als dit is het niet een kwestie van een week of een maand om het land weer op te bouwen. Zeker bij een toch al verschrikkelijk arm land als Haiti.

Natuurlijk kan ik een bijdrage storten op giro 555 (en ik raad iedereen aan dat te doen!). Maar ik wil nog iets meer bijdragen. Iets doen. Geld ophalen. Dus ik ging nadenken: Waar ben ik goed in, wat kan ik doen? Mijn kennis van het symfony framework is dan direct het eerste waar ik aan dacht. En aangezien ik daar een workshop van een dag voor heb liggen, was de keuze snel gemaakt. Een medium was ook snel gevonden, want @kaatmossel organiseert voor de tweede keer de Twitterveiling.

Ik heb twee veilingen in de aanbieding, voor twee verschillende doelgroepen. De eerste is een Full-Day Symfony Workshop gericht op bedrijven die hun ontwikkelteam kennis willen laten maken met het symfony framework. Met behulp van een voorbeeld word tijdens de workshop gezamelijk een web applicatie gebouwd met behulp van het symfony framework. Alle basis aspecten van het framework komen daarbij aan bod. De workshop geeft basiskennis van het framework, en hopelijk inspireert het om dieper in de materie te duiken en het framework eigen te maken. Los van symfony komen ook de nodige best practices op het gebied van PHP ontwikkeling langs. Ik heb, omdat ik me hier richt op bedrijven, een minimumprijs gezet van 1000 euro. En dat is, als je kijkt naar wat je ervoor krijgt, toch eigenlijk een prikje. Dus, bied snel!

Omdat ik me realiseer dat er ook individuele ontwikkelaars zijn die graag eens met symfony willen kennismaking heb ik daarnaast ook een Full-Day Symfony Workshop in de aanbieding voor individuele ontwikkelaars. De inhoud van de workshop is hetzelfde als hierboven beschreven. Het enige verschil is dat voor deze workshop ik de 5 hoogste biedingen los accepteer. De bedoeling is wel de workshop ineens te geven met alle 5 de hoogste bieders. Dus wil jij als ontwikkelaar eens kennis maken met symfony, maar wil je werkgever niet het hele team een dag laten training? Bied dan nu op deze veiling! En bied vooral veel, want alleen de 5 hoogste bieders krijgen de mogelijkheid om de workshop te volgen.

Wil je ook iets bijdragen aan de actie voor giro 555? Maak je eigen veiling aan!