Avatar 3D

Al vanaf het uitkomen van de film regent het aan positieve reacties. Twitter, een bron die ik meer en meer als leidend ga gebruiken voor meningen over dit soort dingen (mits in voldoende aantallen hetzelfde bericht langskomt, waarvan er minimaal een paar van door mij vertrouwde bronnen komen 😉 ), bleef maar komen met positieve berichten. Mensen die al voor de tweede of derde keer gingen. Dat gecombineerd met de berichten over recordinkomsten bewijst toch wel dat het een goeie film zou moeten zijn. Wel had ik wat waarschuwingen en grappen gezien over de verhaallijn (waaronder de persiflage met het Pocahontas script). Ik kon er niet echt omheen deze film te gaan zien in de bioscoop.

Dus op naar de Cinemec in Ede (met dank aan mijn zusje). De Cinemec is een bijzondere bioscoop. Erg mooi, groot, modern, maar aan de andere kant wat vreemd: Geen popcorn, en de film werd daadwerkelijk geintroduceerd door een medewerker van de bioscoop (waar zie je dat nog?). Wel prettige stoelen. De zaal waar Avatar draaide was geen grote zaal, maar dat maakte eigenlijk iedere plek in de zaal goed om de film te volgen.

Eerlijksheidshalve moet ik nog even biechten: Ik was nog wat skeptisch over het hele concept van 3D films. Deze houding was met name gebaseerd op de “3D films” bij het Dolfinarium en De Efteling, waar het gebruik van 3D grappig is voor een paar minuten maar niet veel langer, waar de brilletjes na een paar minuten gaan irriteren en je ogen bijzonder moe worden van het gebruikte 3D kijken. Na Avatar 3D ben ik echter overtuigd: Het kan ook goed, mooi, en subtiel. Het gebruik van 3D in Avatar was precies goed geplaatst, absoluut niet storend of vermoeiend, en erg mooi gedaan. De brilletjes die de Cinemec heeft zijn zwaar maar comfortabel (hoewel ik meerdere opmerkingen hoorde over dat de brilletjes te zwaar waren). Enige wat ik wat lastig vond was in snelle scenes met veel beweging, daarin leek het beeld al snel wat vaag, en was het soms moeilijk te volgen. Ondanks dat was het een erg prettige ervaring.

De film zelf: Intens. Dat is de beste omschrijving. Het neemt je echt mee in de wereld (Pandora), en door het 3D effect beleef je de film echt veel intenser. Zeker met een film met veel actie en adrenaline zoals Avatar merk je dat echt enorm. De mix tussen animaties en echte beelden is erg goed gedaan, en ik moet zeggen dat ik ook door het acteerwerk erg onder de indruk was. De soundtrack was op punten wat te bombastisch voor mijn smaak (maar goed, smaken verschillen). Op het moment dat een soundtrack me gaat storen in de film is het wat mij betreft iets te veel. Maar ik denk dat ik de 2 uur en 50 minuten bijna constant gespannen heb zitten kijken, met name mijn nek en rug waren ondanks de prettige stoelen bek af na de film.

Maar dan de verhaallijn. Dat is inderdaad het enige probleem van Avatar. De verhaallijn zit vol met cliches. Sterker nog, het hangt er van aan elkaar. Goed vs kwaad, iemand van “kwaad” die infiltreert in “goed”, maar uiteindelijk zijn kwaad inziet en overstapt. Een wel erg doorzichtige liefdeslijn erin (die zag je echt vanaf het begin aankomen). En natuurlijk het grote gevecht aan het einde, waarbij goed uiteraard overwint. Het zit er allemaal in, en zo standaard en cliche als maar mogelijk kan.

Toch vind ik dat iedereen deze film echt gezien moet hebben, op een groot scherm, in 3D. Want het is een blijft een enorme belevenis. Echt een intense ervaring. En het toont aan wat er allemaal kan met 3D technologie. Als er nu films worden gemaakt die ook nog een goede verhaallijn hebben en net zo intens zijn, dan ben ik al helemaal blij. Ik kijk in ieder geval uit naar de 3D versie van Alice in Wonderland, die in maart uitkomt. Tim Burton he?