Coderen? Neuh…

Programmeren. Het is helemaal hot. Hip en happening. En dat is maar goed ook, want het te kort aan (goede) programmeurs is nog steeds schrijnend in Nederland. Voor nagenoeg iedere programmeertaal staan veel meer vacatures open dan er gevuld kunnen worden. Alle recruiters (mooi onderwerp voor een andere blogpost) bellen en mailen iedereen met ook maar een beetje programmeerervaring plat.

Het voordeel van het feit dat het helemaal in is om te programmeren is het aantal initiatieven om te leren programmeren. Overal op Internet verschijnen cursussen en de CoderDojo’s schieten als paddestoelen uit te grond. Het nadeel is echter dat in de hype ook veel mensen op het onderwerp duiken die misschien niet helemaal weten hoe ze moeten praten over de activiteit van het bouwen van software.

Coderen

Zo valt het me regelmatig op dat men het woord coderen gebruikt wanneer wordt gerefereerd naar programmeren. Dit komt waarschijnlijk doordat mensen het engelse woord “coding” letterlijk naar het nederlands willen vertalen. Dat snap ik, maar is toch echt incorrect. En van de media snap ik dat nog wel, maar ik heb ook al vrijwilligers van CoderDojo horen praten over coderen, en dat is toch jammer. Maar toch, hoe zit het nou precies?

Coderen is een woord dat meerdere betekenissen heeft. Allereerst is coderen simpelweg het “van een code voorzien”, zeg maar een synoniem voor catalogiseren. Dit is dus een activiteit die in een archief of bibliotheek veelvuldig zal worden gedaan. En hoewel je zou kunnen zeggen dat programmeren soms gerelateerd is aan deze activiteit, is programmeren in dit geval dus zeker niet hetzelfde als coderen.

Daarnaast is coderen een term die in de cryptografie wordt gebruikt om de activiteit aan te duiden van het omzetten van iets leesbaars in iets niet-leesbaars. In codetaal zeg maar.

Als ik nog even verder zoek op Internet kom ik nog wat, welliswaar minder gebruikte, definities van coderen tegen. Zo zou coderen ook kunnen slaan op de compressie van bestanden door middel van een codec (bijvoorbeeld bij het maken van een mp3-bestand). Daarnaast zou het ook gaan om een psychologische oefening waarbij een automatisme wordt aangeleerd, zoals bijvoorbeeld het automatisme dat zodra de telefoon gaat je deze opneemt.

Los van al deze definities is op Internet helaas ook overdadig veel verkeerd gebruik van het woord coderen te vinden, in referentie naar programmeren.

Maar wat dan wel?

Welke termen zouden er dan wel gebruikt kunnen worden?

De meest gebruikte term zal toch gewoon nog steeds “programmeren” zijn. Het omschrijft ook het beste wat mensen doen zodra ze met een programmeertaal aan de slag gaan.

Daarnaast zou men “software ontwikkelen” als term kunnen gebruiken. Ook deze term omschrijft erg goed wat er gebeurt, hoewel in veel gevallen deze term meer gebruikt wordt voor het hele proces van het maken van software, inclusief het uitvinden van de wensen, het programmeren en testen. Deze term heeft als nadeel dat het iets langer is dan “programmeren”, en dus in de media als vervelend kan worden ervaren, want alles moet tegenwoordig kort en snel.

Afhankelijk van waar iemand aan werkt zou ook de term “scripten” nog gebruikt kunnen worden.  Scripten refereert over het algemeen naar kleinere stukjes code die voor kleine taken worden gebruikt, en niet echt naar volledige programma’s die gebouwd worden. Maar het klinkt misschien wat korter en beter, en daar is schijnbaar behoefte aan:

Bright on Twitter

@skoopnl @MichettMusic ‘t is slechts een synoniem. staat alleen in de kop, die erdoor korter wordt en beter klinkt:) https://ideas.bright.nl/editions/vr-26-feb-2016/coderen-in-de-klas-met-bomberbot/fcMTSwDwhgSpQgT5khkE3O5Keip8E_2-Qg …

De grap is dat in het bovenstaande artikel niet 1 keer het woord coderen wordt gebruikt. Overal wordt de correcte term programmeren gebruikt. Alleen in de titel gebruikt Bright hier de incorrecte term. Alleen daarmee leren ze die term ook aan andere mensen aan als synoniem voor programmeren. Ook op televisie doet Bright dit:

Bright on Twitter

Maandag 21:30 @RTLZ: Bright TV met 1024 kinderen die leren programmeren. En tips over hoe je dat zelf ook kan doen. pic.twitter.com/KN3jc2P1Sh

Voor de duidelijkheid: Bright is niet de enige, maar het artikel over Bomberbot hierboven was voor mij de aanleiding om dit stuk te schrijven.

Als we dan toch een kort, hip woord willen gebruiken, dan kunnen we altijd nog terug grijpen naar het engels en de term “coden” gebruiken. Ja, als we dat in een volledig nederlandse zin gebruiken is het eigenlijk een anglicisme, maar liever een anglicisme dan een verkeerde term, wat mij betreft.

Afspraak?

Dus, lieve media, beste CoderDojo-vrijwilligers, allerliefste medelanders, zullen we gezamelijk een afspraak maken? Zullen we alsjeblieft stoppen met het gebruik van het woord coderen als we het hebben over programmeren, software ontwikkelen, scripten en coden? Zullen we het coderen overlaten aan de mensen in de bibliotheek en in de archieven? Je maakt mij en vele programmeurs met mij er heel blij mee. Want wij zijn namelijk geen codeerders, maar wel coders, wel programmeurs, wel software ontwikkelaars.

Even contact met FC Utrecht

Zojuist verstuurd aan FC Utrecht (met een cc aan True Support). Eens kijken of FC Utrecht hier iets mee kan. Ik hoop het!

Beste FC Utrecht,

Inmiddels bezoek ik nagenoeg iedere thuiswedstrijd (en af en toe een uitwedstrijd) van FC Utrecht al een aantal jaren lang. Ik heb een Gouden seizoenskaart met uitkaart. Omdat ik graag naar wedstrijden ga, maar ook omdat ik de club financieel wil steunen omdat ik in de fortuinlijke positie ben dat ik dat kan. Maar mijn beleving van de bezoekjes aan de wedstrijden is de afgelopen jaren flink achteruit gegaan. Graag deel ik dit met jullie in de hoop dat jullie hier iets mee kunnen. Ik geloof in samenwerken om slechte situaties beter te maken, dus wil graag mijn steentje bijdragen om de situatie beter te maken. Ook in de CC is True Support, de supportersorganisatie waar ik lid van ben, omdat ik ervaar dat ook zij graag willen dat deze ervaring beter wordt.

Gisteravond was ik aanwezig bij de wedstrijd tegen PEC Zwolle. Ondanks het tijdstip wilde ik de wedstrijd niet missen. Ik kwam dus direct door uit mijn werk. Mijn plan om onderweg wat te eten te halen werkte niet helaas door verkeersproblemen. Ik moest mij haasten en kwam ongeveer een half uur voor de wedstrijd aan bij het stadion.

Probleem 1 voor mij: Het tijdstip. Hier is ongetwijfeld al veel over gezegd, maar ik vind het echt heel vreemd dat FC Utrecht niet meer gedaan heeft om het huidige speelschema te veranderen. Het overgrote deel van de FC Utrecht-supporters heeft een voorkeur voor zondag 14:30. Dat is iets wat al heel lang bekend is. Het is dus heel erg vreemd dat we dit seizoen eigenlijk maar een paar keer daadwerkelijk op dat tijdstip spelen. Maar als het dan toch op een ander moment moet, waarom dan in hemelsnaam om 18:45 op een donderdag? Het zal jullie hopelijk toch ook opgevallen zijn dat het stadion wel heel erg leeg was gisteren. Dit soort belachelijke tijden zorgen daar wel voor. Doe alsjeblieft eens wat meer je best om dit soort rare tijden te voorkomen. Donderdagavond is vervelend, maar kan. Maar doe dan een wedstrijd om 20:00 of 20:30, zodat iedereen rustig de mogelijkheid heeft naar het stadion te komen.

Probleem 2 voor mij: Het stadion binnenkomen met mijn rugzak. Omdat ik rechtstreeks van mijn werk kwam had ik een rugzak bij me met daarin mijn laptop en wat andere werkzaken. De steward bij het hek vertelde mij na het fouilleren dat deze open moest voor controle. In principe een logisch verzoek, maar het regende keihard, dus ik stelde voor om even naar boven te lopen zodat we onder wat beschutting de tas konden openen. Dit was niet mogelijk. Ik bleef weigeren de tas in de stromende regen te openen, waarna ik werd overgedragen aan een steward die verderop stond, ik vermoed de oppersteward van de ingang. Ook deze meneer weigerde mee naar boven te lopen of mij over te dragen aan de steward die, zichtbaar vanaf beneden, bovenaan de trap stond. De tas moest en zou beneden open. Uiteindelijk bedacht deze meneer zich gelukkig dat hij een paraplu in beslag had genomen, waardoor ik uiteindelijk zonder last van de regen wel de tas kon openen voor inspectie. Uiteraard was er niets aan de hand, en mocht ik door, maar meneer vond het wel nodig nog een opmerking te maken over het feit dat ik de tas bij me had, en dat ik “de spullen wel in de tas moest laten”. Ik wordt als een of andere hooligan behandeld door jullie, waardoor ik me niet welkom voel. Misschien moet hier eens iets aan gedaan worden.

Probleem 3 voor mij: Ik ben vegetarier. Dat is een keuze van mij, maar waar ik ook naartoe ga, er is altijd wel een vegetarische optie. Helaas, in de Galgenwaard is geen vegetarisch eten te krijgen. Niets. Ja, chips en snoep, zo werd mij door de cateringmedewerkers verteld. Ik bezoek af en toe uitwedstrijden en heb gemerkt dat zelfs in de uitvakken van verschillende stadions wel iets vegetarisch te krijgen is. En zeker bij een wedstrijd die rond etenstijd wordt gespeeld, zoals de wedstrijd van gisteren, is het misschien een goed idee om iets meer opties te regelen, zodat mensen in het stadion wat kunnen eten. Iets meer dan een broodje bal en een unox worst. Zelfs iets relatief simpels als een bolletje of pistoletje brie zou al kunnen. Deze kunnen al voor de tijd klaargemaakt worden, en zijn niet moeilijk te maken of te bewaren. De ingredienten zijn ook goedkoop zodat er een goede winst op gemaakt kan worden. Zo moeilijk is het niet. Helaas wordt hier niets aan gedaan. Mijn avondeten gisteren was een zak paprikachips. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Bovenstaande problemen zijn de dingen waar ik gisteren tegenaan liep. Stel je voor, dit is wat ik jullie wil meegeven na 1 individuele wedstrijd. En dan heb ik het ook nog niet gehad over het bezoeken van uitwedstrijden. Daar zou ik nog een hele mail aan kunnen wijden. Ik hoop dat jullie iets kunnen met deze feedback, en ontvang graag terugkoppelingen of en wat er aan deze problemen gedaan kan worden.

Met rood-witte groet,

Stefan Koopmanschap

Mijn radioweek

Zoals je misschien wel weet ben ik een beetje een radiofreak. Dat ben ik al minstens de helft van mijn leven, en dat zal ook niet meer over gaan. Voorheen was ik erg gebonden aan een enkel radiostation. Vroeger was dat Radio 3, daarna Radio 538, Kink FM, en 3FM. Met het uiteenvallen van Kink FM en het verspreid over de stations terechtkomen van de verschillende Kinkers heb ik geleerd dat het onzin is om je op 1 station te richten. Beter zoek je rond en vind je de programma’s die je leuk vind.

Om die reden wil ik een overzicht geven van welke programma’s ik zoal luister verspreid over de week. Als ik hier nog iets in mis, dan hoor ik het graag, want ik ontdek graag nieuwe muziek!

Maandag

8:00 – 9:00: Voor KX Gaat De Zon Op (KX Radio)
Voor KX gaat de zon op is een fijn programma om mee wakker te worden. Iedere werkdag een andere DJ, dus veel variatie. En vooral veel goede muziek. In de auto naar mijn werk gaat dit bijna standaard aan. Heel soms luister ik in de ochtend naar Giel Beelen op 3FM.

18:00 – 19:00: Dupon Draait Door (On Air Radio)
Onderweg naar huis in de auto luister ik eigenlijk altijd naar Rene Dupon. Rene draait een variatie aan muziek, zowel oud als nieuw, en dat is prettig rijden. Ook fijn om in de file wat goeie muziek te luisteren.

19:00 – 22:00: MetMichiel (3FM)
Als ik de mogelijkheid heb luister ik ook nog MetMichiel. Michiel Veenstra is nog steeds mijn favoriete radio-DJ, alleen de tijd van 19:00 – 22:00 gaat vaak volledig op aan eten, kids naar bed brengen en andere zaken, waardoor het er (te) vaak bij in schiet om naar Michiel te luisteren. Erg jammer, want het is het beste programma van de Nederlandse radio.

Dinsdag

8:00 – 9:00: Voor KX Gaat De Zon Op (KX Radio)

16:00 – 18:00: Perez! (KX Radio)
Ingrid Perez is oud-Kinker en bijzonder fijn om naar te luisteren. Ingrid is wel van een beetje chaos en een lach, en dat is leuk om naar te luisteren. Dat wisselt ze ook nog eens af met goede muziek, een bijzonder fijne combinatie.

18:00 – 19:00: Dupon Draait Door (On Air Radio)

Na 20:00 is het ineens moeilijk kiezen op de Neerlandse radio. Ik wissel vaak de volgende programma’s af:

20:00 – 22:00: Melving Sleeking (On Air Radio)
Talentvolle DJ die goeie muziek draait en leuk presenteert. Erg leuk om te horen

20:00 – 23:00: Hall of Sound (Radio Halderberge)
Het programma van de bedenker van de RedHot 33 zit gegarandeerd vol met de beste muziek, en de leukste achtergrondinformatie.

Woensdag

8:00 – 9:00: Voor KX Gaat De Zon Op (KX Radio)

12:00 – 14:00: Nando’s (KX Radio)
Oud-Kinker die nu twee uur per week op KX een programma maakt. Erg fijn om te horen.

14:00 – 16:00: Biemans! KX Radio)
Nog een oud-Kinker. Martijn Biemans moet samen met Domien Verschuuren en Barend van Deelen strijden om de tweede plaats als het gaat om de beste DJ’s van Nederland wat mij betreft. Bijzonder fijn om naar te luisteren en altijd meedoen met de Spotify Shuffle natuurlijk :)

18:00 – 19:00: Dupon Draait Door (On Air Radio)

20:00 – 22:00: Worldwide Beat (On Air Radio)
Remco Mulder opent de avond met bijzondere fijne tracks. Voor mij altijd een prettig programma om “in the mood” te komen voor mijn eigen programma later op de avond

22:00 – 23:00: Lukas Laat! (On Air Radio)
Compleet anders dan waar ik normaal gesproken naar luister maar dat is voor mij wel de kracht. Even iets anders. En fijn om op te hebben staan terwijl ik me klaar maak voor mijn eigen programma.

23:00 – 01:00: Skoopavond (On Air Radio)
Tja, mijn eigen programma luister ik natuurlijk niet echt naar, maar doe ik vooral lekker zelf. Ik doe het nu sinds mei en moet zeggen dat het prima bevalt. Inmiddels ook niet zo veel technische problemen meer waardoor het voor mij ook een stuk leuker wordt nog om te doen. Ik snap wel waarom DJ’s zo graag radio maken!

Donderdag

8:00 – 9:00: Voor KX Gaat De Zon Op (KX Radio)

18:00 – 19:00: Dupon Draait Door (On Air Radio)

Vrijdag

8:00 – 9:00: Voor KX Gaat De Zon Op (KX Radio)

18:00 – 19:00: Dupon Draait Door (On Air Radio)

19:00 – 22:00: Ekstra Weekend (3FM)
Het meest hilarische programma van de Nederlandse radio. Totale chaos, uit de hand lopende gesprekken, bizarre items en ach, zo af en toe ook nog wat leuke muziek. Alles wat volgens de radiowetten niet zou mogen gebeuren, gebeurt hier wel. Genieten!

Zaterdag

Op zaterdag luister ik vreemd genoeg eigenlijk bijna geen radio, hooguit een beetje als achtergrondmuziek. Het enige programma waar ik nog wel eens echt om te luisteren de radio voor aanzet is Timur Open Radio (12:00 – 15:00). Leuke items (Flirt je stijf, Mama appelsap), en Timur en Ramon, dat klikt gewoon goed.

Zondag

12:00 – 15:00: Timur Open Radio (3FM)
Ergens tussen 12 en 3 rijden wij meestal richting Utrecht om op bezoek te gaan bij mijn schoonouders, en dan staat standaard 3FM op vanwege Timur en Ramon (zie ook de toelichting bij zaterdag :)

21:00 – 0:00: X-Rated en X-Ray (Concertzender)
Het enige programma waar ik echt voor ga zitten is X-Rated. Begonnen bij Kink FM, alwaar het ook een eigen themakanaal mocht krijgen, en na het stoppen van Kink FM geadopteerd door de concertzender. Bob Rusche schotelt het ene na het andere mooie nummer voor in alle electronische stijlen die niet mainstream zijn: ambient, IDM, avant-garde, industrial, noise. Dit programma is zonder twijfel ook het duurste voor ons: We kopen de meeste weken minimaal 2 CD’s naar aanleiding van wat we horen bij X-Rated. X-Rated wordt tegenwoordig van 23:00 tot middernacht gevolgd door het non-stop programma X-Ray, dat de avond tot een fijn einde brengt. Zonder twijfel is X-Rated het programma waar (naast mijn eigen programma) mijn hart het meeste ligt. De muziekstijl, de manier waarop Bob de muziek brengt inclusief achtergrondinformatie. Puur genieten.

Woensdagavond Skoopavond

Radio. Het is altijd een hobby van mij geweest om radio te maken en toen ik op de HAVO zat was het eigenlijk mijn plan om journalistiek te gaan studeren om uiteindelijk bij de radio uit te komen. Dat plan werd helaas de kop in gedrukt door een fout bij het decanaat van mijn HAVO, waardoor ik uiteindelijk het verkeerde vakkenpakket had. Maar muziek is altijd een passie geweest en ook die radio bleef trekken.

Over de jaren heb ik hier en daar wel een uitstapje gedaan. Met vrienden als hobby wat piraten, maar ook een tijdje in Second Life (ja echt, Second Life). Ik genoot ervan om een playlist samen te stellen, wat research te doen om leuke verhalen te kunnen vertellen, en natuurlijk het uiteindelijke draaien.

Sinds deze week heeft dat een iets serieuzere wending genomen. Want met ingang van afgelopen woensdagavond heb ik een vaste plek op Internet radiostation On Air Radio. Op de woensdagavond van 23:00 – 01:00 presenteer ik het programma Skoopavond, waarin ik veel nieuwe muziek draai maar ook een fijne selectie oude muziek. Alles van pop via rock naar dance en electronica kan je verwachten. De feedback op mijn eerste show is bijzonder positief, hoewel ik zelf nog wel heel veel punten van verbetering zie. Maar het is fijn om te zien dat nu al meerdere mensen zo duidelijk aangeven blij te zijn met wat ik doe bij On Air Radio. Ik ben er dan ook nu al trots op dat ik dit zo kan doen, en ook trots om met zo’n groep radio-enthousiastelingen een mooie programmering neer te zetten. Vandaar mijn tip: Luister eens naar On Air Radio. Als je een beetje van pop, rock, dance, house en electronica houd, ga je het wel leuk vinden :)

Lorrainville: Juweeltjes in de Hedon

Notitie: Dit artikel was voorheen gepubliceerd op Musicspotter.net. Met het sluiten van Musicspotter.net is het artikel met toestemming met de originele datum gepubliceerd op deze site.

Al een tijdje lang zag ik in mijn Twitter-timeline berichten langskomen over een nieuwe muzikaal project. Iets met Facebook, allerlei grote namen uit de Nederlandse muziekwereld, een release en een enkel optreden. Ik had me voorgenomen om er eens in te duiken, maar het was pas toen Lorrainville bij Giel Beelen op 3FM optrad dat ik door kreeg wat voor muziek het was. En na dat optreden was ik ook meteen verkocht: Ik dook in iTunes, kocht het album, en begon te luisteren. Toen ik ineens de kans kreeg op het laatste moment nog toegang te krijgen tot het enige optreden van deze band, dook ik daar meteen op. En zo kwam het dat ik donderdag 15 december ineens in de auto zat naar Zwolle.

Dat het een bijzonder optreden zou worden dat wist ik wel. Op basis van het album, een CD die vol met juweeltjes staat, had ik al vastgesteld dat hier mooie muziek gespeeld zou worden. En met een stijf uitverkochte Hedon was ik niet de enige die dit dacht. Dus na een vroeg bezoekje aan de merchandise-stand (er was van te voren aangegeven dat er niet veel meer zou zijn) zocht ik een mooie plek in de zaal. Dat werd een plek op het balkon, aangezien het beneden al erg druk was. Goed uitzicht op het podium, niet te druk, klaar om te genieten.

Klokslag 9 uur kwam Lorrainville dan op. Wat volgde was een betoverende reeks van nummers. De hele CD kwam uiteraard langs, wat ook wel nodig is als je als band maar een enkel album hebt om uit te putten. Overigens kwam een van de zangers daar op een gegeven moment zelf ook mee, toen hij grapte dat ze ook wat covers moesten spelen om die reden. En wat voor covers overigens, onder andere van Coldplay (The Scientist) en Damien Rice (The Blower’s Daughter – eerder door van Giersbergen uitgebracht op Pure Air, samen met Danny Cavanagh). Zowel de covers als de eigen nummers zorgden voor een grote aaneenschakeling van kippenvel-momenten. De muziek, de zang (en dan vooral die fantastische stem van Anneke van Giersbergen!), het klopte allemaal. En als meest bijzondere afsluiter het wat mij betreft mooiste Lorrainville liedje: This Old Town.

Lorrainville – This Old Town (live @ Hedon Zwolle, 15-12-2011)

Afsluiter van het enige optreden van de Facebook-band Lorrainville.

Het was een zeer bijzondere avond om de band zo bezig te zien. Mensen die niet gewend zijn om met elkaar samen te werken, en die tijdens het optreden in een steeds wisselende samenwerstelling aan het spelen zijn. Maar vooral zo verschrikkelijk goed zijn. Voorlopig was dit optreden in Hedon het enige optreden van de band, maar ik blijf hopen op een paar herhalingen in het komende jaar. Als er één plek is waar ik Lorrainville nog graag terug zou willen zien, dan is dat het Into The Great Wide Open-festival op Vlieland. Het zou fijn zijn om deze prachtige band nog vaker live te zien.

Marillion rockt een vol Paradiso

Notitie: Dit artikel was voorheen gepubliceerd op Musicspotter.net. Met het sluiten van Musicspotter.net is het artikel met toestemming met de originele datum gepubliceerd op deze site.

Had je me, zeg, 6 jaar geleden gevraagd wie Marillion was, dan had ik je ongetwijfeld geantwoord: “Is dat niet dat bandje van Kayleigh? Leven die nog?” En ik denk dat veel mensen nog steeds een soortgelijk antwoord zouden geven op die vraag. Maar niets is minder waar. Marillion leeft nog steeds, en weet nog steeds zalen uit te verkopen. Nee, niet een Gelredome zoals Deep Purple dat doet, maar wel de mooiste popzaal van Nederland: Paradiso. En dat is niet de enige zaal in Nederland: 013 en Het Paard krijgen ze ook vol. En de hitlijsten doen er niet toe, de heren weten een prachtset neer te zetten die de meeste andere bands wel nodig hebben.

Het zal 2008 geweest zijn, of misschien vroeg 2009. Ik rij zoals wel vaker mee met een collega naar het hoofdkantoor van mijn toenmalige werkgever. Het kantoor is in Vlissingen, mijn collega en ik komen uit de regio Amersfoort. Dat is een eind rijden. Muziek is een favoriet onderwerp. En Marillion is zijn favoriete band. Ja, ik was verbaasd toen ik dat voor het eerst hoorde. Maar al snel werd een CD opgezet en genoot ik van de mooie muziek die Marillion tegenwoordig maakt. Geen foute eighties, maar echt mooie muziek. Marbles krijg ik op een gegeven moment van die collega. Wow. Die heb ik sindsdien heel vaak geluisterd.

Het was dan ook eigenlijk alleen Marbles dat mij ertoe aanzette om kaartjes te kopen voor de Kerst-tour van Marillion. Nu ja, en het feit dat het in Paradiso is helpt ook wel. Maar Marbles had Marillion eigenlijk al vrij snel een plek gegeven op mijn “die moet ik ooit nog eens live zien” lijst. En ook al kende ik de meeste nummers niet, wat was ik blij dat ik die kaartjes had gekocht!

Het concert begon met de typische jaren ’80-sound die ik dus eigenlijk niet kende. De progrock sound uit die tijd moet je liggen, en het was me al snel duidelijk dat mijn vrouw dat niet zo lag. Het theatrale optreden van zanger Steve Hogarth zorgde wel voor wat entertainment, getuige de tweet: “Zozo…de zanger van marillion stopt meer drama in z’n optreden dan Marc Almond…en dat wil wat zeggen :)”. Ik durf deze statement overigens niet te onderschrijven, want Marc Almond kan er ook wat van 😉

Naarmate het concert vorderde verdween de 80’s progrock sound, en dat maakte plaats voor een moderner klinkend en af en toe wat meer experimentele sound. Regelmatig bombastisch zoals dat hoort bij een band met het verleden dat Marillion heeft, maar meer een sound van nu. Het maakte mij, en de rest van het publiek, niets uit. Ieder nummer kreeg een even enthousiaste reactie, en werd beloond met een grandioos applaus. Zeer regelmatig een staande ovatie op het balkon ook. En het werd steeds indrukwekkender.

Voor mij persoonlijk raakte dat indrukwekkende zijn top tijdens het op een na laatste nummer. Invisible Man was het onbetwiste muzikale hoogtepunt. En de acteerpresetaties van Hogarth hielpen hier ook mee. Soms was hij een oude man met een wandelstok en een bril, dan weer een sterke, schreeuwende man. De ruim 13,5 minuut die het nummer op het album duurt werden met gemak live gehaald, maar toen het was afgelopen had je het idee dat ze net bezig waren. Gelukkig volgde Three Minute Boy nog, om even door te kunnen gaan met genieten. Wat was dit mooi!

Het was ruim na 11 uur toen wij Paradiso uitliepen, en er was maar 1 conclusie mogelijk: Marillion leeft nog steeds, en maakt fantastische muziek! Tijd om me meer te verdiepen in deze bijzondere band.

Nieuwe muziek

Inspiratie. Plezier. Energie. Hoop. Er zijn zo veel dingen die je uit goede en bijzondere muziek kan halen. Maar met muziek, net als met veel andere dingen in het leven, kan je vast komen te zitten. Vast in een cirkeltje van steeds hetzelfde. Gelukkig zijn er mensen die buiten het cirkeltje denken, en je introduceren aan nieuwe dingen. Mensen die je willen blootstellen aan nieuwe muziek, aan dingen waar je anders nooit naar geluisterd had.

Ooit, inmiddels al lang geleden, zal ik “vast”. Ik was DJ, draaide met name clubhouse, en mijn volledige focus was dus ook op house, club house, dance en een beetje techno. Hoewel ik tot op de dag van vandaag nog met veel plezier naar die muziek kan luisteren, is mijn focus inmiddels veel breder. En dat heb ik te danken aan een aantal mensen. Mensen die ik, al luisterend naar de laatste aflevering van Kink X-rated waar het thema ook dankbaarheid is, even wil bedanken.

Het begon, in die tijd waar ik eigenlijk een beetje “mijn” muziek saai begon te vinden, bij MTV. En dan niet het MTV van nu, maar het MTV waar het daadwerkelijk nog om muziek draaide. Waar je nog echt nieuwe dingen te horen kreeg. Daar kwam, bij MTV Partyzone, met Simone Angel, ineens On van Aphex Twin langs. En Future Sound of London. Dingen waar ik tot op dat moment nog nooit van gehoord had, maar die mijn wereld helemaal op z’n kop zette. Vooral Aphex Twin, en dan toch vooral On. De dromerige sound, de beelden die erbij hoorden bij de clip. Totaal schokkend voor mij als club-DJ.

Later kwam er ook nog The Chemical Brothers bij. Ook die, welliswaar op een hele andere manier, deden iets heel anders dan wat ik gewend was vanuit de house. Dat prikkelde. Van The Chemical Brothers ben ik jaren enorm groot fan geweest. Tot zij eigenlijk de richten van de club-house op gingen…

En toen ging ik stage lopen. Ik zat op kantoor met een collega die mij al snel heel wat nieuwe muziek liet horen. Electronisch, maar helemaal anders dan ik gewend was. Labels als Ant-Zen, Hymen, en Ad Noiseam en artiesten als S.alt, Troum, P.A.L., Scorn en noem zo maar op. Vooral Somatic Responses liet mijn hard sneller kloppen. Nog steeds kijk ik dankbaar terug op die tijd bij CETIS, afdeling van de Hogeschool van Utrecht, waar ik met Bauke van der Wal werkt en vooral ook nieuwe muziek ontdekte.

Het klinkt misschien cliché, maar een van de mensen die de meeste impact op mijn leven heeft gehad en nog steeds heeft is mijn vrouw Marjolein. Ook al kijk ik zelf muzikaal veel om me heen, luister ik naar veel nieuwe dingen, koop ik veel nieuwe muziek, zij weet altijd weer ergens anders iets vandaan te halen wat ik nog niet ken. En soms is dat niet mijn smaak, en andere keren wel. Maar ook vanuit Marjolein blijf ik nieuwe dingen te horen krijgen. En dat is fijn.

En dan bewaar ik, gezien het moment van schrijven, nog een paar hele belangrijke tot het laatst. En dat zijn Kink FM en Kink X-rated. De laatste tijd luister ik eigenlijk nagenoeg alleen nog maar naar Kink X-rated omdat dat station het meest aansluit op mijn muzikale smaak, maar ook Kink FM zelf heeft een bizar grote invloed gehad om mijn leven. Toen ik “nog jong” was luisterde ik veel Kink FM. Op de kabel, want ja, een etherfrequentie hadden ze niet. Toen ze het gevecht om de etherfrequentie verloren ben ik helaas Kink een beetje uit het oog verloren. Want tja, op je radio kan je het niet luisteren, alleen thuis, en dan raak je toch al snel gewend aan de zender waar je ook via de FM naar kunt luisteren.

En toen kwam het noodlottige moment. We hadden net de kinderen op bed gelegd en mijn vrouw checkt haar Twitter en schreeuwt verschrikt “WAT?!”. Arjen Grolleman blijkt overleden. Een schok. Hoe kan dit? Wat nu? Bizar! Kan niet! Hoewel er voor vrienden en kennissen (en fans) een vervelende periode volgde, leidde het wel voor mij persoonlijk een nieuwe periode in van het luisteren naar Kink FM en later ook Kink X-rated. Waar ik daarvoor echt sporadisch luisterde, was ik ineens weer verslaafd aan Kink. Helaas alleen wel thuis en op het werk, want elders miste die FM frequentie nog steeds. En met een T-mobile abonnement hoef je niet te rekenen op goed streamende internetradio.

In die tijd is Bob Rusche steeds belangrijker worden voor mij voor het (her-) ontdekken van muziek. Soms iets ouds wat ik al lang had liggen maar waar ik al in tijden niet naar geluisterd had, soms iets compleet nieuws waar ik nog nooit van gehoord had, soms iets ouds waar ik nog nooit van gehoord had. Maar als er iets is wat Bob goed kan, is het een selectie aan muziek laten horen waar ik me bijna constant weer over verbaas. Een bijzondere schoonheid in muziek is de rode draad.

Dankbaar ben ik dan ook dat de Concertzender heeft besloten X-rated te adopteren. Met een korte periode van onregelmatigheid zullen we vanaf februari 2012 weer met regelmaat kunnen luisteren naar wat ik toch wel het mooiste programma van de Nederlandse radio ben gaan vinden. Dat is fijn. Ik kijk er nu al naar uit.

Maar tot het zo ver is ben ik dankbaar aan de mensen die ik hierboven noem, en al die andere mensen die op wat voor manier dan ook mijn muzikale smaak hebben beinvloed. Bedankt.

Er is niets mooier dan mensen overtuigen van jouw muzieksmaak. Het is een roeping. (Arjen Grolleman)

De helden van KinkFM

Ik ben vanavond verdrietig. En boos. Allebei eigenlijk. En heel veel. Want eerder vanavond werd bekend gemaakt dat V-Ventures, de eigenaar van Kink FM, de geldkraan dicht draait. Nee, wacht, dat klinkt te klinisch. Ze trekken de stekker uit Kink FM. Ze maken het station DOOD.

Kink FM. Dat station met het meest unieke geluid in Nederland. Het enige station dat echt lef toont als het gaat om muziekkeuze, als het gaat om het geven van een kans aan nieuwe DJ’s. Dat doet wat het wilt, en daarmee heel veel mensen laat genieten.

Begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat het het enige station is wat goeie dingen doet. Mensen die mij kennen weten dat ik ook groot fan ben van 3FM. Daar zitten toch een paar van de beste DJ’s van Nederland, denk aan Michiel Veenstra (overigens oud-Kink), Domien Verschuuren en het grootste radiotalent van Nederland Barend van Deelen. Maar, eerlijk is eerlijk, 3FM gaat toch (bijna) altijd voor de veilige optie. Om even een vergelijking te maken, 3FM is de Pinkpop waar Kink FM de Lowlands is. Best goed, maar het kan beter en avontuurlijker.

Terug naar Kink. Een station met een bizar roerige historie voor een station dat 15 jaar bestaat. Ze hebben al eerder voor hun bestaan moeten vechten, hebben gehoopt op een etherfrequentie die er keer op keer niet kwam, hebben ook laten zien dat je ook via Internet prima muziek kan brengen, met prachtige initiatieven als Kink Aardschok, Kink Classics en mijn favoriete Kink X-rated. Met als absolute dieptepunt natuurlijk het overlijden van Arjen Grolleman. Dat was voor mij als “af en toe” Kink luisteraar al een schok, maar zal voor de Kink medewerkers een zwarte dag geweest zijn. Des te mooier was het dat Guido van Nispen van V-Ventures tijdens de uitvaart van Arjen beloofde te vechten voor het Kink FM van Arjen, te vechten voor een FM frequentie. Vorige maand kwam ineens het bericht dat er niet geboden zou worden op een FM frequentie, en nu dus het bericht dat per 1 oktober Kink FM ophoud te bestaan. Of, zoals Spits het verwoordt, Veronica pist over het graf van Arjen Grolleman.

Maar het laatste woord is hier nog niet over gezegd. De reacties op Twitter spreken boekdelen, #kinkfm is inmiddels al trending, en de eerste initiatieven ter protest zijn al gestart. Bijvoorbeeld de Twitterpetitie die op het moment van schrijven op 323 staat maar bij elke refresh van de pagina omhoog gaat. En er gaat nog meer komen. Kink FM is nog niet dood. En de helden van Kink FM zijn nog niet weg.

Herdenken in Woudenberg

Net als vele Nederlanders heb ik vandaag een dodenherdenking bijgewoond. Waar ik voorheen toch vaak thuis bleef en op de TV de herdenking in Amsterdam volgde heb ik er dit jaar voor gekozen om in mijn eigen dorp Woudenberg de herdenking bij te wonen. Of het te maken heeft met het feit dat ik ouder word, of juist dat ik in Woudenberg woon, ik had de behoefte om dit jaar fysiek bij een herdenking aanwezig te zijn. Het zou alleen wel een kleine uitdaging worden…

Tomas had namelijk om 6 uur eerst nog voetbaltraining. Dat moet natuurlijk ook gebeuren. Het programma, dat begon in de Grote Kerk van Woudenberg en zich daarna verplaatste naar het monument en de begraafplaats, begon om kwart over 7. Dus we hadden een kwartier na het einde van de training om van de voetbalvelden naar de kerk te komen. Prima te doen, alleen zou Tomas wel in voetbalkleding mee moeten. Geen probleem, dacht ik…

Toch had ik van te voren al een beetje mijn twijfels bij het feit dat, ondanks dat het programma inhoudelijk niet kerkelijk was, een deel van het programma van de herdenking in de kerk plaats zou vinden. Dat kan ook aan mij liggen natuurlijk, want ik ben niet de grootste fan van het geloof en de kerk. Maar goed, mijn vooroordeel bleek toch in ieder geval een beetje op z’n plek.

In een kerk die, naar mijn mening, toch echt niet goed genoeg gevuld was voor een dodenherdenking, kwamen toch vooral de gelovige Woudenbergers binnen lopen. En regelmatig zag ik mensen toch met een scheef gezicht naar Tomas en mij kijken, en vooral naar Tomas. Echt zo’n afkeurende blik. En in zo’n maar half gevulde kerk waar genoeg plek is en veel te weinig mensen zitten om de gevallenen te herdenken, is dat jammer.

Het programma zelf was overigens prima. Een blazersensemble die de muziek deed, een mooie toespraak van de burgemeester van Woudenberg – over vrijheid op straat, over onderdrukking, mensen die niet mogen zijn wie ze zijn, en mensen die vechten voor vrijheid – een voordracht door een basisschoolleerlinge. Het programma in de kerk werd gevolgd door een stille tocht naar het monument en de begraafplaats. Daar werd de Last Post gespeeld, werden kransen gelegd, en kon vervolgens iedereen een uitgereikte anjer op een oorlogsgraf leggen. Qua programma ben ik erg te spreken over de herdenking in Woudenberg.

En voor die (gelovige) Woudenbergers die blijkbaar van mening zijn dat Tomas niet gepast gekleed was, die het raar vonden dat Tomas daar in zijn voetbalkleren zat, wil ik maar een ding zeggen: Denk nog eens goed na over de woorden van de burgemeester, over de betekenis van vrijheid, over wat we nu eigenlijk herdenken op 4 Mei, en vieren op 5 Mei. Denk daar aan.

MIX11 verslag

Vorige week was het weer zo ver. Een van de belangrijkste conferenties voor ontwikkelaars in de Microsoft wereld, de MIX conferentie, vond plaats in Las Vegas. Een rare plek om naartoe te gaan misschien voor een PHP ontwikkelaar, maar aangezien ik vorig jaar de WinPHP Challenge won, een programmeerwedstrijd georganiseerd door Microsoft, won ik vlucht, hotel en toegang tot de conferentie. Niet verkeerd, toch?

En dus liet ik me verwennen met een luxe hotelkamer in de meest vreemde stad die ik tot nu toe bezocht heb, en woonde ik de MIX conferentie bij. En ook al was er geen specifieke PHP content op de conferentie, ik heb het alsnog enorm naar mijn zin gehad en heb veel geleerd.

Het begon met de keynote op de eerste dag al meteen goed. Hoewel mijn focus niet ligt op frontend ontwikkeling was het goed om te zien wat voor werk het Internet Explorer team heeft gestoken in HTML5 en de nieuwe webstandaarden. Verrassend misschien wel, van een bedrijf die voorheen toch een paar keer heeft bewezen niet zo veel te hebben met open standaarden. Nu ineens is het Internet Explorer die verreweg de beste performance heeft voor een aantal van die nieuwe standaarden. En dat is mooi om te zien.

Naast de wereld van het web heb ik tegenwoordig ook een interesse in mobiele ontwikkeling. Met de mobiele platforms als platforms van de toekomst (of eigenlijk al steeds meer van het heden) blijft die specifieke ontwikkeling me ook boeien. Op MIX11 had ik geen tekort aan keuzes als het gaat om onderwerpen over mobiele ontwikkeling. Vooral op het gebied van Windows Phone 7 natuurlijk, maar ook mobiele implementaties van de standaarden. Het is en blijft een Microsoft conferentie en dat kan je merken aan de manier waarop de inhoud gebracht wordt, maar het is interessant om te zien wat voor dingen er spelen in die wereld. De keynote op de tweede dag was dan ook erg goed om te zien. In de volgende update van Windows Phone 7 zal er bijvoorbeeld ondersteuning voor multitasking zijn. Bovendien zijn er voor ontwikkelaars allemaal mogelijkheden om efficient op de achtergrond taken te laten uitvoeren. Er komt een betere integratie van het zoeken, en ontwikkelaars kunnen nu nog meer gebruik maken van de mogelijkheden van de telefoons. Een lokale SQL database maakt het een stuk makkelijker en sneller om met data te werken, en de nieuwe IE9 voor de telefoon is gebaseerd op dezelfde codebase als de IE9 voor de desktop, waardoor alle voordelen van IE9 nu ook op de mobiel gebruikt kunnen gaan worden. Bovendien worden de ontwikkeltools voor het bouwen van Windows Phone apps een stuk beter, waardoor het nog makkelijker wordt om apps te bouwen en te debuggen.

Als laatste was ik als PHP ontwikkelaar erg geinteresseerd in alle mogelijkheden van Windows Azure. Dit cloud platform van Microsoft is denk ik een goed alternatief voor de andere platforms. Dat het op Windows draait maakt denk ik niet uit, tenzij je software hebt die niet op Windows draait. Als je generieke web software bouwt dan zou het weinig problemen moeten opleveren om te deployen naar Azure. Meer informatie over PHP en Azure volgt nog (misschien hier, misschien op mijn engelse blog) want ik ben momenteel aan het kijken hoe makkelijk het is om een PHP applicatie te deployen naar Azure.
Los van alle technische inhoud van de conferentie was het ook leuk om eens kennis te maken met een hele andere groep mensen.

Het merendeel van de MIX bezoekers deed niets met PHP. Het is leuk om eens dingen vanuit een hele andere invalshoek te zien, en het is grappig om te zien dat de Microsoft-varianten als MVC3 en Entity Framework eigenlijk heel erg hetzelfde werken als PHP frameworks. Kortom: Een verfrissende en inspirerende conferentie voor mij.